Welkom op de website van Karlijn!
   Fotopagina november 2007
 
 
Zo, ik ben al een week of drie oud. Het schiet op. Mama en papa zeggen dat ik niet meer zo heel klein ben. En dat ik al goed kan rondkijken. Vanuit de wipper lijkt alles groot en ver weg. En dan ben ik best nog wel klein!
 

 

Lekker in de box op een dekentje die nog van papa is geweest, en zelfs van oma.

 

 

Dit is fijn! Liefst met sop, en niet te lang. Als ik met mijn hoofd in het water ga, zwieren mijn haren heen en weer. Ik denk dat ik zeemeermin word later, min of meer. Waterrat, dat ben ik al!

 

 

Smeren smeren smeren, hier wordt de basis gelegd voor een levenslang zacht huidje. Ondertussen kan ik mooi oefenen met mijn nekspieren. Gymmen heet dat.

 

 

Oké, ik kan dan beter en gerichter kijken, maar mag ik af en toe alstublieft nog even lekker loenzen?

 

 

Ha ja, dit is ook nieuw! Tegenwoordig worden papa en mama helemaal enthousiast als ik mijn mondhoeken omhoog trek! Dan gaan ze gek praten en doen ze me na! Dat deden ze eerst nooit, dat heb IK ze geleerd! Het leukste is dat ze altijd net te laat zijn met de camera, of net te vroeg.  Dan blijven ze gek doen tegen mij, zodat ik het nog eens doe.

 

 

Maar dan heb ik er geen zin meer in!